In 6 stappen naar één taal in het sociale domein

In 6 stappen naar één taal in het sociale domein


05 juni 2018

Niet alleen elkaar verstaan, ook elkaar begrijpen is van belang binnen het sociaal domein. Tussen zorgaanbieders en gemeenten bestaan vaak diverse verschillen in taal, opvatting en interpretatie waardoor de administratieve lasten hoog zijn. Wij beschrijven zes stappen om tot een gezamenlijke taal te komen en die lasten terug te dringen.

Niet alleen elkaar verstaan… Ook elkaar begrijpen is van belang binnen het sociaal domein. Neem bijvoorbeeld de zin:

'Wat is dat een mooi kleed'!

Vraag een Belg en een Nederlander die beiden Nederlands spreken wat hiermee bedoeld wordt en je ontvangt twee totaal verschillende antwoorden. We gaan er te vaak vanuit dat we elkaar verstaan en ook begrijpen, omdat we dezelfde taal spreken. Dit blijkt in het dagelijks leven niet altijd zo te zijn.

Administratieve lasten sociaal domein

Dit is ook het geval tussen zorgaanbieders en gemeenten in het sociaal domein. Ondanks dat zij dezelfde taal blijken te spreken zijn er diverse verschillen in opvatting en interpretatie. De hamvraag: In hoeverre biedt het beter verstaan van elkaar een positief effect op het verlagen van de administratieve lasten, want tot nu toe heeft miscommunicatie een negatief effect op de administratieve lasten. In het sociaal domein constateren we dat gemeenten en zorgaanbieders verschillende vertrekpunten hebben. Hiermee bedoelen we dat beide een eigen definitie, taal, werkwijze en perceptie hebben. Dit verschil in vertrekpunt heeft effect op de administratie. 

Standaardisatie berichtenverkeer

Met het nieuwe wetvoorstel van minister de Jonge van VWS rondom standaardisatie berichtenverkeer binnen de Wmo en Jeugdwet verwachten we dat we door deze standaarden ook dezelfde taal spreken. Ook verwachten we dat de administratieve lasten daardoor automatische worden verlaagd. Het grootste deel van de gemeenten en zorgaanbieders werken inmiddels met deze standaarden en toch blijft het vertrekpunt en de interpretatie vaak divers. Hierdoor wordt de uitwerking verschillend en ontstaan er toch extra administratieve lasten. 

Praktijkvoorbeeld: in de zorg spreken ze over het ‘ontvangen van een beschikking’ van de gemeente om de zorg die geleverd moet worden te legitimeren. Wanneer de zorgmedewerker naar de gemeente belt en vraagt naar deze beschikking ontstaat de verwarring. Want hierin wordt de verkeerde taal gesproken. De beschikking is het juridische document waar de conclusie rondom de zorgvraag staat genoteerd richting de cliënt. Deze wordt in eerste instantie niet naar de zorgaanbieder gestuurd. De zorgaanbieder ontvangt op basis van de beschikking van de cliënt een toewijzing van de gemeente om de zorg te starten.

Onze oplossing

Wij hebben zes stappen gedfinieerd om tot een gezamenlijke taal te komen en hiermee de administratieve lasten te verlagen. Juist in gezamenlijke discussies onstaan vernieuwende inzichten. Stel daarom de burger, cliënt of klant centraal en leer vanuit deze visie elkaars interpretaties te begrijpen. Leg als eerste stap daarna de interpretaties bloot en geef aan welke eigen visie je hebt. Neem de tijd om te onderzoeken hoe gezamenlijke nieuwe interpretaties gesteld kunnen worden. Definieer met elkaar een gezamenlijke 'taal'. Waarbij het belangrijk is om elkaar te bevragen op de interpretatie in plaats van de veronderstelling dat je elkaar begrijpt.

  1. Begin met de burger, cliënt of klant als uitgangspunt.
  2. Leg eigen interpretaties bloot vanuit het proces
  3. Ontdek elkaars visie op het proces.
  4. Zoek met elkaar naar een gezamenlijke taal
  5. Toets diverse keren op gezamenlijkheid
  6. Sta diverse momenten bewust stil of de interpretaties nog hetzelfde zijn

 

Wanneer de interpretaties praktisch en helder zijn komt er meer ruimte voor flexibiliteit in de vorm van samenwerking. Waardoor er meer tijd uitgaat naar de zorg voor de persoon/cliënt/burger waar het uiteindelijk om gaat en de administratieve last zal worden verlaagd.  

Kleine stappen

Wij hebben de afgelopen jaren gemeenten en zorgaanbieders geholpen om een vorm van standaardisatie teweeg te brengen in de administratie die de decentralisaties met zich meebrachten. Hier werd vaak verwezen naar de adviezen vanuit VNG of het Zorginstituut – iStandaarden. We zien wel dat hier steeds meer aandacht aan besteed in verschillende vormen en zet hier in kleine stappen.

Interpretatie van taal

Het verschil zit hem in de interpretatie van de 'taal'. We spreken met elkaar Nederlands maar de dialecten tussen de verschillende werelden maakt nog dat we soms nog te veel (administratieve) tijd nodig hebben om elkaar te kunnen verstaan. Ons advies is om samen naar één gezamenlijk dialect toe te werken middels de zes stappen waarin er nog maar een half woord nodig is.


Hulp nodig binnen het sociaal domein? Neem contact op met Wies!