De precieze omschrijving van enterprise architectuur is een puntje van discussie. Iedereen heeft hier zo een eigen beeld bij en iedereen zet architectuur anders in. Dat is ook prima. Het begrip architectuur is namelijk zo breed dat je per situatie moet bekijken wat er precies nodig is om die doelen te bereiken die je voor ogen hebt. Want daar zijn we het wel over eens: architectuur is geen doel, maar een middel!
Een enterprise architectuur bevat vaak principes: richtinggevende uitgangspunten voor de architectuur en de organisatie. Deze kunnen gaan over specifieke onderdelen van een informatievoorziening, zoals 'we maken gebruik van de NEN 1414 standaard', maar kunnen ook een bredere scope hebben, bijvoorbeeld op het vlak van informatieveiligheid.
Iemand maakte pas de opmerking "dan krijg je zo'n architectuur verhaal", toen we het over algemene principes hadden. Een uitspraak waarvan je zou kunnen zeggen dat er een negatieve klank in zit. Dat is jammer, want dat zou kunnen betekenen dat er een verkeerd beeld over architectuur heerst. Het klopt dat een architectuur algemene principes kan bevatten, en dat is met een reden.
Principes zoals 'we werken digitaal tenzij' of 'gegevens hebben een eigenaar' lijken soms weinig toe te voegen, maar zijn wel degelijk nuttig. Voordat er in de praktijk volgens de principes gewerkt kan worden, moet er vaak nog een interpretatieslag worden gemaakt. 'Wat betekent dit voor onze afdeling?' 'Hoe passen we dit toe op onze systemen?' Dat soort vragen maken algemene principes tot iets tastbaars, iets om naar te handelen. Ze één-op-één overnemen in een afdelings- of projectplan is niet genoeg.
In referentiearchitecturen zoals de NORA of de GEMMA staan ook vaak principes die als 'algemeen' bestempeld kunnen worden. Ook dat is logisch. Een referentiearchitectuur dient namelijk als ondergrond voor het maken van een eigen, op specifieke organisatiegerichte architectuur. De principes in de referentiearchitectuur dienen dan vertaald te worden naar bruikbare statements, toepasbaar in de praktijk. In de VeRA (de Veiligheidsregio Referentiearchitectuur) wordt het principe 'gegevens hebben een verantwoordelijke' genoemd. Lijkt voor de hand liggend, maar wat betekent dit nu echt voor de organisatie? Zeker de moeite waard om goed over na te denken!
Zijn principes dus zinloos? Absoluut niet. Soms vragen ze echter nog wat extra uitleg en uitwerking voor een specifieke omgeving. Pas wel op voor de 'open deur' principes. Iets dat in de categorie 'altijd waar' valt, voegt weinig toe. Sterker nog, het levert vaak alleen maar verwarring op!
.jpg)